automake, build-essential, Cmake... na dobry start - Terminal - i wszystko jasne

Spis treści

 

Terminal - i wszystko jasne

Obecnie większość użytkowników (dowolnych systemów) - w tym ja - najczęściej korzysta z trybu graficznego. Z okien. Łatwo, miło i przyjemnie.

Uruchomienie terminalaNaszą radość nie raz zburzy to, że klikając aktywator/ikonę czekamy na uruchomienie się programu, czekamy, czekamy, ...

I nic... :( Czasami była klepsydra, czasami nie. Dopiero, gdy to samo polecenie wydamy w oknie terminala - często - przez ekran przewija się krótsza/dłuższa lista komunikatów o błędach.

Dlatego tym, którzy chcą samodzielnie kompilować źródła rekomenduję wykonywanie (wywoływanie) tego procesu WYŁĄCZNIE w oknie terminala. Terminal instalowany jest automatycznie.Wyłączenie (w terminalu) ograniczenia wielkości listingu

Uruchomienie terminala (Debian, Ubuntu, Mint, itd.) jest bardzo proste. Na rysunku obok przedstawiłem metody najczęściej wykorzystywane.

Po uruchomieniu terminala na (górnym) pasku okna wyszukaj opcję Edycja, rozwinie się lista dostępnych zakładek. Na samym dole widocna jest ta o nazwie Preferencje. Kliknij ją. Otworzy się nowe okno, prezentujące różne profile i ustawienia terminala. Mój profil (zapisany) to sp4irx. Po wybraniu swego kliknij zakładkę o nazwie Przewijanie.

Zwróć uwagę na najniższy znacznik odnoszący się do "Ograniczenia ilości do... (domyślnie 10000) ...wierszy". Domyślnie jest on zaznaczony. Ma to zapobiegać sytuacji gdy plik zawierający te informację nadmiernie się rozrośnie.

10000 - wydaje się, że to dużo, ale w przypadku kompilacji - zwłaszcza, gdy posypią się błędy - to może być za mało. Warto utworzyć profil, który w odróżnieniu do pozostałych będzie miał wyłączone to ograniczenie.

//