automake, build-essential, Cmake... na dobry start - Źródła źródeł

Spis treści

 Źródła "źródeł"

ŹródłaW artykule nie zajmuję się aplikacjami komercyjnymi, a jedynie tymi, których źródła są udostępniane w sieci przez autorów na zasadach otwartego/wolnego oprogramowania.

Pozostaje pytanie: co kompilować? Odpowiedź jest prosta: to co jest nam potrzebne. A także dostępne. Przyponinam: zanim coś ściągniesz - zastanów się: czy naprawdę tego potrzebujesz, czy źródło z którego chcesz ściągać - też zasługuje na Twoje zaufanie?

Zasadniczo są 2 metody udostępniania przez autorów na ich stronach domowych i/lub w chmurze (np. zasobach GitHub'a) kodów źródłowych programów poprzez:

  • repozytoria - tj. zbiory katalogów i plików, które po skopiowaniu do lokalnych zasobów gotowe są do kompilacji lub tzw.
  • tarball-e - są to archiwa katalogów i plików połączonych w całość. Nazwa ma charakter metaforyczny – plik TAR „scala” pliki w jedną całość zachowując przy tym strukturę katalogów.

W dalszych przykładach posługuję się terminami: nazwa serwera, katalog_projektu, nazwa_projektu, nazwa_pliku, itd. Możesz się zastanawiać: skąd masz wiedzieć jaka jest rzeczywista nazwa?

Na stronach źródeł zawsze jest podany adres wraz ze wszystkimi niezbędnymi (do pobrania plików) danymi.

W pierwszym przypadku (repozytorium .git do pobrania):

  • sprawdź gdzie jesteś, tzn. w jakim katalogu? Jeśli jest taka potrzeba - przejdż do wybranego przez Ciebie katalogu. Pamiętaj - jeśli nie wskażesz inaczej - klon repozytorium powstanie w katalogu, w którym obecnie się znajdujesz się znajdujesz). Nie zawsze wrzucenie paczki do dowolnego katalogu jest zabawne ;). Jeśli jesteś tam, gdzie chcesz:
  • po prostu sklonuj całe [repozytorium] wydając w terminalu polecenie:
~$ git clone git: //nazwa_serwera/katalog_projektu/nazwa_projektu.git

W drugim przypadku (tarball) ściągnij (zapisz/skopiuj) plik archiwum w katalogu docelowym wydając w terminalu polecenie:

~$ wget http: //nazwa serwera/katalog_pliku/nazwa_pliku.tar.gz

Oczywiście rozszerzenie pliku (tu: tar.gz) może być inne. Do rozpakowania pliku archiwum należy użyć właściwego programu. Nie będzie przesadą sprawdzenie sumy kontrolnej (jeśli autor ją udostępnił) pobranego archiwum wydając polecenie:

~$ wget http: //nazwa serwera/katalog_pliku/nazwa_pliku.md5
~$ md5sum --check --ignore-missing nazwa_pliku.md5


Więcej informacji i opcji poleceń poleceń git oraz wget znajdziesz w dokumentacji Twego systemu. Jeśli wszystko jest w porządku wejdź do utworzonego katalogu projektu (obie metody utworzą taki katalog) i:

  • bardzo często w katalogu znajdziesz pliki z opisem: zależności (wymagane dodatkowe pakiety), konfiguracji środowiska i prowadzenia samego procesu kompilacji,
  • podczas kompilacji (prowadzonej zgodnie z zaleceniami autora) w oknie terminala mogą pojawić się istotne komunikaty - zwłaszcza gdy wskazują na pojawienie się błędów procesu - koniecznie przeanalizuj ich treść. Warto zrealizować zawarte w nich sugestie.

Okazuje się, że kompilacja zakończona sukcesem też może dawać wiele satysfakcji. I - wbrew pozorom - nie jest taka trudna.

//